Η στεγανοποίηση των αρμών αποτελεί μια διαδικασία ουσιαστική για την ποιότητα των κατασκευών, που έχει στόχο να τους καταστήσει ικανούς να προσαρμόζονται στις μετακινήσεις των δομικών επιφανειών, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη στεγανότητα του κελύφους της κατασκευής.
Φθορές στη στεγανοποιητική στρώση, αστοχίες υλικών, πλημμελής εφαρμογή τους και κακοτεχνίες είναι τα συνηθέστερα αίτια που προκαλούν προβλήματα υγρασίας στα δώματα των κτιρίων και επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπισή τους.
Το νερό στα θεμέλια και στο υπόγειο ενός κτιρίου μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις συνθήκες υγιεινής και λειτουργίας του υπογείου, να οδηγήσει στην υποβάθμιση των δομικών υλικών και να φτάσει να υποβαθμίσει την ποιότητα του κτιρίου ως σύνολο.
Τα συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης αποτελούν μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα λύση για τις ελληνικές κατασκευές, καθώς ελαχιστοποιούν το πρόβλημα των θερμογεφυρών, μειώνουν τις ενεργειακές απαιτήσεις για θέρμανση και περιορίζουν τα λειτουργικά και αισθητικά προβλήματα του κελύφους.
Oι όψεις των κτιρίων υφίστανται την επίδραση της βροχής και της υγρασίας της ατμόσφαιρας. Στο άρθρο αυτό αναπτύσσονται μέθοδοι και παρουσιάζονται υλικά, με τη βοήθεια των οποίων επιτυγχάνεται η στεγανοποίηση των όψεων.
Η υγρασία αποτελεί μια από τις κυριότερες αιτίες βλαβών στα κτίρια και υποβάθμισης της άνεσης των χρηστών τους. Στο άρθρο αυτό εξετάζεται η επίδραση στα κτίρια της υγρασίας που προέρχεται από το έδαφος.
Η πολυπλοκότητα του μηχανισμού δράσης της υγρασίας σε συνδυασμό με τη δυσκολία της πραγματοποίησης εργασιών αποκατάστασης, καθιστά αναγκαία τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων στεγανοποιητικής προστασίας, σχεδιαστικών και κατασκευαστικών, στη φάση σχεδιασμού του κτιρίου.
Oι κατάλληλες κατασκευαστικές λύσεις σε συνδυασμό με την εύστοχη επιλογή των υλικών και τη μέριμνα για τα ευπαθή σημεία, αποτελούν κομβικές προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση του αερόφερτου και του κτυπογενούς ήχου ενός εσωτερικού χώρου.
Ως δομικά υλικά, τα οποία χρησιμοποιούνται οπωσδήποτε σε συνδυασμό με άλλα με σκοπό την εξασφάλιση θερμικής άνεσης στα κτίρια με το μικρότερο δυνατό κόστος, τα θερμομονωτικά υλικά εφαρμόζονται ή ενσωματώνονται στα δομικά στοιχεία κατά τη φάση κατασκευής ή μετά την ολοκλήρωσή της.
Τα δάπεδα που βρίσκονται πάνω από μη θερμαινόμενους χώρους αποτελούν περιοχές σοβαρών θερμικών απωλειών για τους εσωτερικούς χώρους. Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται λύσεις σε συνηθισμένα προβλήματα θερμικών απωλειών δαπέδων.
Η θερμομονωτική προστασία του κελύφους ενός μεταλλικού κτιρίου σε συνδυασμό με την εξασφάλιση της απαγωγής της υγρασίας, που σχηματίζεται στους εσωτερικούς του χώρους, βελτιώνουν το εσώκλιμα και τις συνθήκες άνεσης στους χώρους του κτιρίου.
Τεχνολογικές εξελίξεις, που αφορούν τόσο στις ιδιότητες, όσο και στις δυνατότητες εφαρμογής των θερμομονωτικών υλικών στα κτίρια έχει να επιδείξει σήμερα η διεθνής αγορά, εξασφαλίζοντας βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε “φαινομενικά” ίδια υλικά.
