Όταν αναφερόμαστε στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενός κτιρίου, ως κύριο μέλημα αναδεικνύεται ο ενεργειακός σχεδιασμός και η ενεργειακή διαχείριση στο λειτουργικό στάδιο. Ωστόσο, ένα εξίσου σημαντικό κομμάτι του συνόλου των περιβαλλοντικών επιπτώσεων είναι σχετικό με την επιλογή δομικών υλικών.
O σχεδιασμός των όψεων στα κτίρια με την προοπτική να αποτελούν ένα “ζωντανό φίλτρο” των περιβαλλοντικών συνθηκών, συμβάλλει σημαντικά στην αναβάθμιση της ζωής των ενοίκων.
H ζήτηση ενέργειας αυξάνεται ραγδαία, εντείνοντας την αναζήτηση και ανάπτυξη ανταγωνιστικών τρόπων παραγωγής της με αξιοποίηση ανανεώσιμων ή ανεξάντλητων πηγών. Παράλληλα επιδιώκεται η αποδέσμευση της παραγωγής ενέργειας από τεχνολογίες, με την εφαρμογή των οποίων, αποδεδειγμένα πλέον, διακυβεύεται η ισορροπία του περιβάλλοντος ανεπανόρθωτα.
Στο άρθρο που ακολουθεί περιγράφονται οι μέθοδοι οικονομικής σύγκρισης των διαφόρων κατασκευαστικών λύσεων εξοικονόμησης ενέργειας που μπορεί να εφαρμοστούν σε ένα κτίριο και ειδικότερα αναλύεται η μέθοδος σύγκρισης κόστους κατά τον κύκλο διάρκειας ζωής των εγκαταστάσεων (LCC).
Γενικοί και απλοί τρόποι που παρέχουν τις απαιτούμενες συνθήκες άνεσης, ποιότητας εσωτερικού περιβάλλοντος, ασφάλειας, αισθητικής κτλ. και συγχρόνως εξασφαλίζουν τις λειτουργικές απαιτήσεις με το μικρότερο δυνατό κόστος λειτουργίας.
Η ιδέα για το κτίριο μηδενικής ενέργειας προέκυψε από την ανάγκη για μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και των παραγόμενων εκπομπών CO2 στον κτιριακό τομέα, καθώς και από την αντίληψη ότι τα κτίρια μπορούν να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Στο άρθρο αναλύονται οι ισχύοντες ορισμοί, η μεθοδολογία για την κατάταξη ενός […]
Στην κατανάλωση ενέργειας τα κτίρια κατέχουν εξέχουσα θέση. Tόσο κατά την κατασκευή, συντήρηση και αποδόμησή τους, όσο και κατά τη λειτουργία τους καταναλώνεται ένα πολύ μεγάλο μέρος από την παραγόμενη ενέργεια. H εύστοχη διαχείριση της ενέργειας, αδιαμφισβήτητη αναγκαιότητα, θέτει ως προϋπόθεση την κατάλληλη, έγκυρη και αξιόπιστη πληροφόρηση των χρηστών.
H βιοκλιματική αρχιτεκτονική αποσκοπεί στην προσαρμογή και ένταξη του κτιρίου στο φυσικό περιβάλλον με την αξιοποίηση των τοπικών κλιματικών χαρακτηριστικών, έχοντας ως στόχο τον περιορισμό των ενεργειακών καταναλώσεων, χωρίς όμως να διαταράσσονται οι συνθήκες θερμικής άνεσης των χρηστών.
Ο σχεδιασμός μιας ενεργειακά αυτόνομης κατοικίας με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων αποτελεί στις ημέρες μας μια πρόκληση τόσο για τους μελετητές, όσο και για τους ιδιώτες – ενοίκους.
Η αειφορία στο σχεδιασμό και στην ανάπτυξη δομικών υλικών, αλλά και κατ’ επέκταση, στην κατασκευή “πράσινων” κτιρίων, μπορεί να αποτελέσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στη στρατηγική μάρκετινγκ μίας κατασκευαστικής εταιρίας.
Όταν γίνεται αναφορά για βιοκλιματική αναβάθμιση κτιρίων μουσείων, τεχνικά εννοείται η αναβάθμιση της ποιότητας του ίδιου του υλικού κελύφους, με σκοπό κάποια προφανή οφέλη.
Mε την ηλιακή ενέργεια, εκτός από θέρμανση, μπορεί να παραχθεί και ψύξη, προσφέροντας εξοικονόμηση των συμβατικών πηγών ενέργειας.
Η κοινωνική αναγκαιότητα για μείωση των ενεργειακών απαιτήσεων οδηγεί αναπόφευκτα σε μια νέα φιλοσοφία σχεδιασμού αλλά και στην εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών και τεχνολογιών στα κτίρια.
