Στο πλαίσιο μετατροπής ενός βιομηχανικού κτιρίου σε σχολή χορού στο Μόντρεαλ, το υφιστάμενο κέλυφος αναβαθμίστηκε με την προσθήκη ενός ευρέως φάσματος σύγχρονων υλικών. Κατά τη διάρκεια της ημέρας τα ημιδιαφανή κρύσταλλα διευκολύνουν τη διέλευση φυσικού φωτισμού στο εσωτερικό, ενώ ο τεχνητός φωτισμός υπογραμμίζει τις αρχιτεκτονικές χαράξεις και αναδεικνύει τα μοτίβα των διαχωριστικών πετασμάτων. Φωτογραφίες: Michel Brunelle, David Boyer.
Τα συρόμενα διαχωριστικά πολυκαρβονικά φύλλα οριοθετούν τον χώρο συναντήσεων – συνεργασίας, αναδεικνύουν την πολυμορφικότητά του και διαφοροποιούν την ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ανάλογα με την οπτική γωνία, τις διαθλάσεις και τις αντανακλάσεις του φωτός. Κλειστά, αγκαλιάζουν το κεντρικό υποστύλωμα προσφέροντας ένα φίλτρο ιδιωτικότητας για τις συναντήσεις, ενώ ανοικτά επιτρέπουν τη ροή των κινήσεων […]
Το φως υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στην επίλυση της αρχιτεκτονικής σύνθεσης. Στόχος ήταν το φυσικό φως να αγγίξει το κάθε σημείο του σπιτιού. Βασική χειρονομία της πρότασης αποτελεί ο χώρος του υπνοδωματίου που μετασχηματίζεται σ’ ένα γυάλινο κύβο (glass-box) χωροθετημένο στο κέντρο της δομής του σπιτιού, απ’ όπου εποπτεύει ανεμπόδιστα και άφοβα το κάθε σημείο του. […]
Στο μικρό και επίπεδο οικόπεδο της οδού Ιάσονος, στο Αιάντειο της Σαλαμίνας, τα μόνα αξιοσημείωτα στοιχεία είναι μια μεγάλη ελιά και ένα παλιό πηγάδι. Η έλλειψη εξωτερικών σημείων αναφοράς αλλά και η απροσδιοριστία του γύρω οικισμού, του ορίου του δρόμου και του οικοπέδου στρέφουν την μικρή εξοχική κατοικία προς τα μέσα. Η εσωστρέφεια αγκυρώνει το […]
