Διαμόρφωση υπαίθριων χώρων θερινής κατοικίας στην Πάρο

Η κατοικία αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς όγκους, οι οποίοι μεταξύ τους δημιουργούν και περικλείουν τους αντίστοιχους προστατευμένους εξωτερικούς χώρους, με αποτέλεσμα την “επέκτασή” της κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Ένας κεντρικός νοητός άξονας διαπερνά όλη την κατοικία, ξεκινώντας από τη δυτική όψη της εισόδου και φτάνοντας στους υφιστάμενους κέδρους (φιδά), που βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του οικοπέδου. Εκατέρωθεν αυτού του άξονα διατάσσονται το πλέγμα των κενών (περιβάλλων χώρος) και των πλήρων (δομημένοι χώροι), διαμορφώνοντας έτσι τη συνολική αίσθηση στον χρήστη.

Η χωροθέτηση των όγκων έχει γίνει έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια περίκλειστη κεντρική αυλή με θέα, στην οποία εκτονώνονται όλοι οι χρήστες. Εξωτερικά κτιστά καθιστικά, πέργκολες και φύτευση στον χώρο συνθέτουν το σημείο συνάντησης της κατοικίας. Δύο ακόμη εξωτερικές αυλές προστατευμένες από τον αέρα και τον δυνατό ήλιο προσφέρονται ως εναλλακτικά σημεία συγκέντρωσης με έναν πιο ιδιωτικό χαρακτήρα. Αυτές είναι η αυλή και η πέργκολα στο κυρίως υπνοδωμάτιο και η αυλή και ο κήπος στην είσοδο της κατοικίας από τη δυτική όψη. Με τη χρήση ελεύθερων εξωτερικών τοίχων δομούνται οι υπαίθριες επεκτάσεις, που συνδέουν τα κλειστά (δομημένα) με τα ανοιχτά (αδόμητα) μέρη της κατοικίας, στοχεύοντας στην ασάφεια των ορίων. Ταυτόχρονα πετυχαίνουν και την καλύτερη ένταξη των όγκων στο φυσικό τοπίο.